Tuesday, January 3, 2012

ನಾನು


ನಂದೂ ಒಂದು ಹೆಸರು
ನೀನು, ಅವರು, ಎಲ್ಲರೂ
ಕರೆಯೋದ್ರಿಂದ
ಅದೇ ನಾನು

ಹೌದಾ?
ನಾನಂದರೆ ಬರೀ ನನ್ನ ಹೆಸರಾ?
ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಏನೇನಾದರೂ
ಇರಬಹುದೇ?

ನನ್ನೊಳಗಿನ ನೀನು?
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನು?
ಮೊನ್ನೆ ಸತ್ತಿದ್ದ ನಾನು?
ಇವತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದ ನಾನು?

ಅವತ್ತು ಛೀ
ಎಂದು ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಾನು
ಇನ್ಯಾವತ್ತೋ ಉಬ್ಬಿ
ಬಿರಿದುಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು

ನಿನ್ನೆಯಿದ್ದಂತೆ ಇವತ್ತಿಲ್ಲ
ಮೊನ್ನೆಯಿದ್ದಂತೆ ನಿನ್ನೆಯಿರಲಿಲ್ಲ
ಮೊನ್ನೆ ಕಣ್ಣ ಸುತ್ತ ಕಪ್ಪು ಉಂಗುರ ಮೂಡಿರಲಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನೆ ಗಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಕೂದಲು ಇರಲಿಲ್ಲ
ಮೊನ್ನೆ ಇದ್ದವನೂ ನಾನೇನಾ?
ನಿನ್ನೆಯವನೂ ನಾನೇನಾ?
ಇವತ್ತು ಹೀಗೆ ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಇರುವವನು ನಾನೇನಾ?
ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹುಟ್ಟುವವನೂ ನಾನೇನಾ?

ನಿನ್ನೆ ಕುಕ್ಕುರುಗಾಲು ಬಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತು
ಕಣ್ತುಂಬ ಅತ್ತಿದ್ದೆಲ್ಲ
ಇವತ್ತು ನೆನಪಾಗಿ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿದೆ

ಹೌದು,
ನಾನು
ಸ್ಥಾವರನಲ್ಲ
ಜಂಗಮ
ಸಾಯುವವರೆಗೆ
ನಾನು ನಾನೇ
ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ
ಅದು

Monday, January 2, 2012

ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟೋದು ಅಂದ್ರೆ


ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟೋದು ಅಂದ್ರೆ
ದೇಹ ಹಿಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಮಂಡಿಯೂರಿ ನಿಲ್ಲೋದು

ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ವಿನಾಕಾರಣ
ಬೆಳೆದುನಿಲ್ಲೋ
ಅಹಂಕಾರದ ದುರ್ಮಾಂಸವನ್ನು
ಕಿತ್ತು ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆಯೋದು

ದೇಹಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಕಷ್ಟ
ದೇಹ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕರಗದ ಹೊರತು
ಪ್ರತಿ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೂ
ಯಂತ್ರದ ನಿರ್ಜೀವತೆ

ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿಕೋ
ಹಕ್ಕಿ ಮಿಡಿದ ಸದ್ದು
ಎಲೆ ಅರಳಿದ ಸದ್ದು
ಮಂಜಹನಿ ಹೊರಳಿದ ಸದ್ದು
ಚಿಟ್ಟೆ ರೆಕ್ಕೆ ಆಡಿಸಿದ ಸದ್ದು
ಹಸುವಿನ ಕೆಚ್ಚಲ ಮೊಲೆತೊಟ್ಟುಗಳು
ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಗಿದ ಸದ್ದು

ಒಮ್ಮೆ ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು
ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೋ
ವಿಧವಿಧದ ಗಂಧ ತಾಕಬೇಕು
ಮಣ್ಣ ಗಂಧ
ಮಕರ ಗಂಧ
ಗಾಳಿ ಗಂಧ
ನೀರ ಗಂಧ
ಸಕಲಜೀವಗಳ ಮಿಥುನ ಗಂಧ

ರೆಪ್ಪೆ ಪಡಪಡನೆ ಹೊಡೆದು ಒಮ್ಮೆ
ಅಕ್ಷಿಪಟಲ ತೆರೆದು ನೋ??
ಕೋಟಿಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕಣಗಳಾಗಿ ಹೊಳೆಯಬೇಕು

ಹೀಗೆ ಕಾಣದ, ಕೇಳದ, ಆಘ್ರಾಣಿಸದ ಹೊರತು
ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಲಾಗದು

ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಲು
ದೇಹ ಕರಗಿಸಬೇಕು,
ಎದೆ ಹೊನಲಾಗಿ
ಹರಿಯಬೇಕು.

Wednesday, October 19, 2011

ಸಹಸ್ರ ನಾಲಗೆ


ತುಟಿ ಹೊಲೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ನಾಲಗೆ
ಚಿಮ್ಮುತ್ತದೆ.
-ರೂಮಿ


ಅಲ್ಲೋ ರೂಮಿ
ತುಟಿ ಹೊಲೆದುಕೊಳ್ಳೋದೇನೋ ಸುಲಭ
ಹೃದಯದ ನಾಲಗೆಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ಕಿವುಡಾಗೋದು ಹೇಗೆ?

ನಿನಗೋ ಶಂಸ್‌ನ ಕನವರಿಕೆ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಧಗಧಗನೆ ಉರಿಯುವ ಪ್ರೇಮ

ತುಟಿ ನೀನೇ ಹೊಲೆದುಕೊಂಡೆಯಾ?
ಯಾರಾದರೂ ಹೊಲೆದುಬಿಟ್ಟರಾ?

ಅಗೋ ಅಲ್ಲಿ, ಸೂಜಿ-ದಾರ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ
ನನಗೂ ಹೀಗೆ ತುಟಿ ಹೊಲೆಸಿಕೊಂಡು ಅಭ್ಯಾಸ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಾನೇ ಹೊಲೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಿದೆ

ಆದರೆ ಹೃದಯದ ನಾಲಗೆಗಳದ್ದೇ ಕಾಟ
ಮಾತು ನನ್ನ ಹಿಡಿತದ್ದಲ್ಲ
ಹಿಡಿದು ಹಿಡಿದು ಮಾತಾಡೋಣವೆಂದರೆ
ಹೃದಯದಲ್ಲೊಂದು ಗಂಟಲಿಲ್ಲ,
ಇರೋದು ಬರೀ ಸಹಸ್ರ ನಾಲಗೆಗಳು

ಇದೇನೋ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭೂತಿ ಮಾರಾಯ
ಭೂಮಿ ಆಕಾಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬೆಳೆದುನಿಂತಂತೆ...
ಬೆಳೆದೊಮ್ಮೆ ಬಿರಿದುಹೋಗಿ ಕಣಕಣಗಳಾಗಿ
ಸಿಡಿದು ಚೆದುರಿ ನಿಂತಂತೆ...
ಉದುರಿದ ಕಣಗಳಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಗಾಗಿ ನಾನು ತಿಣುಕಾಡಿ ಹುಡುಕಿದಂತೆ...

ಪಟಗುಡುತ್ತಿವೆ ತುಟಿಗಳು
ಈಗಷ್ಟೇ ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಿದ ಅಸಾಧ್ಯ ನೋವು
ಹೃದಯದ ಸಹಸ್ರ ನಾಲಗೆಯಲ್ಲೊಂದನ್ನು ತಂದು
ಈ ಹರಿದುಹೋದ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ
ಅದಾಗದು, ಅಸಾಧ್ಯ ಈಗ

ನಿಜ ಕಣೋ ರೂಮಿ
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಹಸ್ರ ನಾಲಗೆ ಇರೋದು ನಿಜ
ಆದರೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ, ಮೆದುಳಿಲ್ಲ...

ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಬಾವು, ಕೀವು...
ಸಹಸ್ರ ನಾಲಗೆಗಳ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿ ಕಿತ್ತುಹೋಗಿದೆ
ಯಾರಾದರೂ ಈ ಕಿವಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಲೆದುಬಿಡಬಾರದೇ?

Monday, August 29, 2011

ಸಾವು: ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು...


-೧-
ಮೇಲೆ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ
ಸಾವಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಫಡಫಡಿಸುವಾಗ
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ವಿಕಾರ ನೆರಳು

ತುಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ
ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ಆಕಾರ ನೆರಳಿಗೆ
ಅದು ಓಡಿದಂತೆಲ್ಲ ನಾನೂ ಓಡೋಡಿ
ಬೆವರಾಗಿ, ಬಸಿದು ಹೋಗಿ
ಮತ್ತೆ ನಭದತ್ತ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ನಿಡುಸುಯ್ಯುತ್ತೇನೆ

ಅಬ್ಬಾ, ದೈತ್ಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳು
ಒಮ್ಮೆ ಅಲುಗಾಡಿದಂತೆಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬಿರುಗಾಳಿ
ಚೈತನ್ಯದ ಬೇರನ್ನೇ ಎಳೆದೆಸೆಯುತ್ತದೆ

-೨-

ತಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ತಡಿ
ಸಾವನ್ನು ಆಲಂಗಿಸುವ ಆತುರ ಬೇಡ

ಸಾವು ರಕ್ತದಿಂದಾಗಿದೆಯೇ?
ಮಾಂಸದಿಂದಾಗಿದೆಯೇ?
ಅದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು, ಚರ್ಮವಿದೆಯೇ?
ಅಥವಾ ಅದು ನಿರಾಕಾರವೇ? ನಿರ್ಗುಣಿಯೇ?
ಅದು ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪಿಯೇ?

ಆದರೂ ಒಂದಾಸೆ ಕಣೆ,
ತಬ್ಬಿದರೆ ಸಾವನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿಸುವಂತೆ
ಆಳವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು
ಬದುಕಿನ ಏನೇನೂ ಶೇಷವಾಗದಂತೆ

ಹಾಗೆ ಸಾವನ್ನೇ ತಬ್ಬಲು
ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕು ಕಣೇ ಪ್ರೀತಿ
ಸಾವಂಥ ಸಾವನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ

***

-೩-
ಅಗೋ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರದ್ದೋ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಿದೆ
ಮೂಗಿಗೆ ಹತ್ತಿ
ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಲು
ಮಫ್ಲರಿನಂತೆ ಕಟ್ಟಿದ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು

ಕೈ ಕಾಲು ಮುರಿದವರಿಗೆ
ಕ್ರೂರಿಗಳು ಎನ್ನಬೇಡ
ಹಾಗೆ ಮುರಿಯದಿದ್ದರೆ
ಹೆಣವನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ಸತ್ತವರ ಸಂಬಂಧಿಗಳ್ಯಾರೋ
ಎಳೆದೆಳೆದು ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ
ಇದು ಮಿಸುಕಾಡೋದೇ ಇಲ್ಲ

ಸಾವೆಂದರೆ ಹಾಗೆ,
ಶುದ್ಧ ಮೌನ
ನ್ಯೂಟನ್ನನನ್ನೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುವ
ಕ್ರಿಯೆಗಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದೆ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದೆ
ಹೀಗೆ ಪವಡಿಸುವುದೂ
ಒಂದು ಬಗೆಯ ಅಖಂಡ ಧ್ಯಾನ