ಗಂಧ

ತೇಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ
ದೇಹಕ್ಕೆ ಆತ್ಮ...
ನುಣುಪು ನುಣುಪಾಗಿ
ಗಂಧದಂತೆ ಏನೋ ಹೊರಡುತ್ತಿದೆ
ಹಣೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು...

ನಿನ್ನ ಪಾದದ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು
ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದಂತೆ ಸುಳಿಸುಳಿ ಸುತ್ತಬೇಕು
ಸಣ್ಣ ಬೆವರಿನ ಕಣವ ತಂದು ಎದೆಗಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು
ಎದೆಯ ಸಾವಿರ ಕೋಗಿಲೆಗಳಿಗೆ ಗಂಟಲಾಗಬೇಕು

ಅರೆಕ್ಷಣವಾದರೂ ಸೈ
ಹೆಣ್ಣಾಗಬೇಕು
ಮುಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿ ಮಗುವಾಗಿಸಬೇಕು
ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಜಿನುಗಿಸಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಾಗಬೇಕು
ಮೊಲೆಯೂಡಿಸಿ ನಿನ್ನ ಒಡಲಾಗಬೇಕು

ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆಲ್ಲ
ನೀನು ಬರಸೆಳೆದು ಗೀರಿದ ಗುರುತು
ಪ್ರತಿ ಗಾಯದಲ್ಲೂ
ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ

ತೇಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ
ದೇಹಕ್ಕೆ ಆತ್ಮ
ಗಂಧದಂತೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ನೀನಾ?
ತೇಯ್ದು ತೇಯ್ದು ದೇಹವೂ ಆತ್ಮವೂ ಅಳಿದಾಗ
ಉಳಿಯುವುದು ಬರಿಯ ನೀನೇನಾ?
ಅಥವಾ ನೀನೆಂಬ ನಾನಾ?

ಅಗೋ,
ಮಿಂಚುಹುಳದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ
ಚಂದಿರ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ಬಾ, ಅವನಿಗೊಂದು ಹೆಸರು ಇಡೋಣ

ಬಿಡುಗಡೆ

ಉರಿವ ಸೂರ್ಯನ ಜತೆ ಗುದ್ದಾಡಿ
ಹಿಡಿ ಬೆಳಕ ತಂದಿದ್ದೇನೆ
ಮುಡಿಸಲೇ ನಿನ್ನ ತುರುಬಿಗೆ?

ಚೈತನ್ಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ
ಅದನ್ನು ಮುಡಿದ ತುರುಬಿಗೂ

ಬಾ ಜಡೆ ಹೆಣೆಯುತ್ತೇನೆ
ಬೆಳಕಿನ ಎಳೆಗಳನ್ನು
ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಪೇರಿಸಿ
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಮೂಡಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆರಳಲ್ಲಿ

ಇಕಾ, ಹಿಡಿ ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ
ಹೃದಯದ ಬಣ್ಣದ ಗೋರಂಟಿ ಹಚ್ಚುತ್ತೇನೆ
ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಚಿತ್ತಾರ
ಮಿನುಗುತ್ತಿರಲಿ ಪಳಪಳ

ನಾನು ಖಾಲಿಖಾಲಿ
ನನ್ನದೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ
ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಖಾಲಿ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಬೆಳಕಲ್ಲಿ
ಇನ್ನೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ದೂರ
ಹಿಂಗೇ ತೆವಳಿ ನಡೆದಿದ್ದೇನೆ

ಬಾ, ನನ್ನ ತೋಳೊಳಗೆ ಹುದುಗಿ
ಕೊಂಚ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡು
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ವಿಸ್ಮೃತಿ ಕಣೇ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತರ್ಕಗಳ ಸೋಲು

ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆವರ ಹನಿಗಳ ಸಾಲಾಗಿ
ನೋವೆಲ್ಲ ಹರಿದುಬಿಡಲಿ...
ಹೀರುತ್ತೇನೆ, ಗುಟುಕು ಗುಟುಕಾಗಿ

ಒಂದು ನಗೆಯರಳಿದರೆ ಸಾಕು ನಿನ್ನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ನಾನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ

ಹಡಬೆ ಕನಸುಗಳು

ಈಗೀಗ ರಾತ್ರಿಗಳೂ ನಿರಾಳವಲ್ಲ
ಹಡಬೆ ಕನಸುಗಳು
ಛಾತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಕ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ

ಸೀಳುನಾಯಿಯಂತೆ ನಾನು
ಯಾರದೋ ಮಾಂಸ ಹರಿದು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ
ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪುರಕ್ತ

ಹೆಣಗಳ ವಾಸನೆ ತಾಳಲಾರೆ
ಧೂಪದ ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ
ಹೂವುಗಳ ಕಮಟು ಅತ್ತರು

ನಡುಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ
ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಕೆಮರಾಗಳು
ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮಿಗೇ ಫೊಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುತ್ತಿವೆ

ಇದು ನಾನಲ್ಲ, ನಾನಲ್ಲ
ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಧ್ವನಿ ಕವಾಟವೇ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ

ಎದ್ದು ಪೂರಾ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಬರುವಾಗ
ಬೆವರಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ದೇಹ
ಹಣೆಯನ್ನು ತಬ್ಬಿದ ಇವಳ ಅಂಗೈ

ಬಚ್ಚಲ ನಳದಲ್ಲಿ ಕೈಯೊಡ್ಡಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ
ಎಷ್ಟು ಉಜ್ಜಿ ತೀಡಿದರೂ
ಮಾಸದ ರಕ್ತದ ಕಲೆ

ನಾನು ಎಂಬುದು ಒಂದೇ, ಎರಡೇ, ಹಲವೇ
ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ
ನರನರಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಮಿಡುಕಾಟ

ರಾತ್ರಿಯೆಂದರೆ ಭಯ ಕಣೇ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ
ಎದೆಯೊಳಗೆ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಇವಳು ಖಿಲ್ಲನೆ ನಗುತ್ತಾಳೆ

ನನಗೆ ಈಗ ಸಣ್ಣ ಬುದ್ಧನಿದ್ರೆ
ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಕೈಗಳ ಕಲೆ ಮಾಯ
ನಿದ್ದೆ ಹೋದ ಇವಳ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ತುಂಟ ನಗೆ

ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿಯ ನೆನೆದು...

ಮಹಾಕೋಪಕ್ಕೆ ರೂಪಕ ಶಿವ
ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದನೆಂದರೆ ಜಗತ್ತು ಸರ್ವನಾಶ
ಹಾಗಂತ ನಂಬಿಕೆ

ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ತಾಂಡವನೃತ್ಯಗೈಯುವ ಶಿವ
ನಿಂತ ನೆಲವೇ ಅವನಿಗೆ ದಕ್ಷಬ್ರಹ್ಮನ ಯಜ್ಞಕುಂಡ
ಕುಣಿಯುವ ಕಾಲಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಎಡತಾಕಿದ್ದು
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಚಿಟಪಟನೆ ಬೆಂದುಹೋದ
ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿಯ ನೆನಪು
ನಡುಗುವ ತೊಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಆತ್ಮಸಂಚಾರ

ಇಕೋ, ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನೂ ತೆರೆದುಬಿಟ್ಟ
ಆ ಕಣ್ಣೋ ಲಾವಾರಸ ಸುರಿಸುವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ
ಅಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿ ಬೆಳಕಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ

ಅಹಲ್ಯಾ ದ್ರೌಪದೀ ಸೀತಾ ತಾರಾ ಮಂಡೋದರೀ
ಪಂಚ ಪತಿವ್ರತೆಯರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಹೆಸರು ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿ
ಹೇಗೆ ಸೇರಿಸಿಯಾರು?
ಅಪ್ಪನ ಗೊಡ್ಡು ಕಂದಾಚಾರ ಮೀರಿ ಅಂತರ್ಜಾತೀಯ ಮದುವೆಯಾದಳು
ಸ್ಮಶಾನವಾಸಿಯನ್ನು ಕೂಡಿ ಅಪ್ಪನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ಸೊಕ್ಕನ್ನು ಮುರಿದವಳು
ಗಂಡನ ಮಾತು ಮೀರಿ ಅಪ್ಪನ ಯಜ್ಞ ನೋಡಲು ಬಂದವಳು
ಬಂದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಅಪಮಾನಿತಳಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಕುಂಡದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತವಳು
ನ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಂ ಅರ್ಹತಿ!

ಪುರುಷಾಹಂಕಾರ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತ ತಪ್ಪಿಗೆ
ಧೂರ್ತ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ
ಅವಳಿಗೆ ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲ, ಪುರಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲ
ಗಂಗೆ-ಗೌರಿಯರ ಮಧ್ಯೆ ಇವಳಿಗೊಂದು ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲ

ಶಿವ ಕುಣಿಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾನೆ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿಯ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯ ಬೆಂಕಿ
ರುದ್ರತಾಂಡವ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ತಾಯ್ಗಂಡ ದೇವತೆಗಳು
ಮೇನಕೆಯರನ್ನು ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು

ದೇವತೆಗಳ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ನಡುವೆ
ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿಯ ಮರ್ಯಾದಾ ಹತ್ಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ